IC 2011- 2012 r4

KBSK 1 -  Fon​taine 1 3.5 – 4.5

net niet…

Na drie nederlagen op rij overheerste in het vlaggenschip van de club voornamelijk een vechtershouding. Nagenoeg de ganse ploeg was fit, al kan dat van ondergetekende ook wel in twijfel getrokken worden. Dat iedereen na drie uur nog aan het spelen was, was ook niet zo vreemd. Als we iets moeten onthouden van deze ronde is het wel de verbetenheid, tegen die iets verzwakte Waalse ploeg Fontaine.

Linton op vijf was het eerste klaar. Met wit tegen Marechal werd in een Fransman het evenwicht nooit echt verstoord. De vredespijp werd gerookt. Voor onze Bill kan dit vooral beschouwd worden als een goede vervanger van een zelfhulpgroep voor schakers uit vorm. Deze draw toch vooral een eerste stap richting vormherstel.

Vervolgens verloor Stijn net voor tijdsnoodfase op bord zeven met wit tegen de Nederlander Wantola. Het voordeel bleek vooral optisch en uiteindelijk kwam de boomerang recht terug in het gezicht van onze man. Een toch wat onverwachte nul voor onze troepen.

Maar een verloren veldslag is nog geen verloren oorlog, want even later zette ondergetekende de bordjes terug gelijk. In een logisch opgebouwde siciliaan kwam ik nooit echt in de problemen. Een goed kwaliteitsoffer bracht ook nog enkele pionnen in de zak. En net voor het uitdelen van de uppercut ging mijn Franse opponent op zet 40 door zijn vlag. Hoezee! Het gips aan mijn poot noopte me een groot deel van de partij te blijven zitten. Aanrader!

Vervolgens vielen er enkele draws. Kara kon de Berlijnse Muur van onze ex-ploeggenoot Tanguy niet echt slopen. Dat is nog een understatement, want zwart bleek de drie ideëen die hij heeft, naar behoren te kunnen uitvoeren. Veel gevecht van Kara later werd uiteindelijk een eindspel met ongelijke lopers bereikt (met twee pionnen minder voor onze warrior). Tanguy miste ergens een spectaculaire winst met loperoffer, maar voor de rest werd het keurig gehouden door Kara, die nog wel enkele valletjes moest ontwijken, zoals bleek uit de geanimeerde analyse.

Ook Wouter speelde remise, zij het iets minder verwacht. Vanuit de opening wat minder gestaan. Uiteindelijk met zijn typische Wouter-Gryson-stijl nog een speelbaar eindspel bereikt met een pion minder en een loper voor hem tegen een paard voor Le Quang. Zijn tegenstander vond geen winstweg en uiteindelijk werd remise gemaakt. In een wederom geanimeerde analyse, opgefleurd door Cekro, werd nog niet duidelijk of het te winnen was voor wit. Maar remise dus.

Op dat moment stond het gelijk, en het zag er naar uit dat het 4-4 zou worden. Tom moest vechten voor gelijkspel tegen Cekro, Thibaut stond een pion achter maar positioneel heel erg lekker, en Koen was in een optisch mooie, maar erg onduidelijke stelling terecht geraakt.

Maar dan was Dame Fortuna niet aan onze zijde: Tomtje blunderde helemaal op het einde tegen Cekro, na een letterlijk bewogen partij. Een mens zou zich afvragen waar in de zaal zij niet geschaakt hebben zondag. De zon is duidelijk de vriend niet van Cekro. Na een partij die je wel kon verwachten tussen deze twee heren, was het geluk dus niet aan onze zijde. Balen.

Op één deed onze SCIM zijn bijnaam inderdaad alle eer aan. Hij leek de sterker gequoteerde opponent met mooi spel aan zijn gevreesde degen te rijgen. Uiteindelijk ontsnapte (althans volgens de eerste berekeningen van het betere schaakprogramma van TRL) Tudor nog met een remise, nadat Koen zich genoodzaakt zag eeuwig schaak te geven in iets wat wel een doorgeefschaakstelling leek.

Thibaut moest dus winnen. Hij leek hier erg naar op weg, want hij had het positionele voordeel omgezet in een toreneindspel met pluspion. Na lang denken en met nog maar erg weinig tijd op de klok probeerde hij echt alle trucken van de foor om Wantiez (in een ver verleden ook nog lid van de KBSK-familie) alsnog in het verliezende kamp te krijgen. De klok viel ook nog uit, de alomtegenwoordige Cekro maakte veel misbaar (niet dat Thibaut de klok gesabotteerd had). Concentratie weg, maar het aanwezige scheidsrechtersduo loste het probleem vrij snel op. Ze deden het goed, en als het goed is mag het ook gezegd worden. Bij deze dus. Het was niet meer te winnen voor Maen. Bummer.

Het verdict is hard, vier nederlagen op rij. Daar zijn er al voetbaltrainers voor ontslaan. Maar er is verbetering merkbaar. En een gewond dier in het nauw maakt rare sprongen. Dus toch nog maar eventjes wachten met de speculaties om volgend jaar met drie ploegen in tweede te spelen (gezien de uitstekende resultaten van Benny en de zijnen).

Just call it a day! Of zoals SG, tegenwoordig uit L wel eens pleegde te verwoorden: olie komt altijd bovendrijven.

Tieme

KBSK 2 -  Wachtebeke 1 5-3

Onze topscorer Afrim staat scherp, hij speelde weer snel en sterk, een dodelijke combinatie. Een Le3-najdorf met wit werd opgevolgd door een pion te offeren, waarna  hij via een combinatie de pionnen op a6 en b5 oogstte. Zijn tegenstander probeert de zaken nog onduidelijk te maken, maar Afrim hield tactisch alles mooi onder controle en stoomde zijn vrijpionnen op de a-en b-lijn naar de overwinning.

Fré was de versterking en haalde zijn gevreesde sniper boven die volgens hemzelf in de GinGin-Indian overging, na een goede opening speelde hij een paar mindere zetten en plots viel de GinGin in elkaar, ondanks verwoede pogingen mocht het niet meer baten.

Pieter opende sterk en had het loperpaar, na een gecompliceerd middenspel speelde zijn tegenstander echter een aantal vinnige tussenzetten die de stelling van Pieter structureel vernielden. Ondanks dat Pieter druk zochtnaar de compensatie bleef de tegenstander echter rustig en maakte hij het af.

Lieven had een solide Frans op het bord en zijn tegenstander stelde in een dubbel toren-eindspel voor. Lieven weigerde, wat duidelijk teken is van vechtlust, zijn ambitie voor meer volgde hij echter op met een veel te optimistische zet , na de reply van zijn tegenstander viel heel zijn stelling in elkaar. Jammer maar helaas!

Ikzelf zette een bajonet op tegen het hollands van mijn tegenstander. Na druk te zetten volgden onnauwkeurigheden van beide spelers zich op. Tijdnood en wat paniek zorgend voor een blunder van mijn tegenstander. Na nauwkeurig rekenen won ik een stuk en de partij.

Er waren dan nog drie partijen bezig om half zes.

Raf speelde een sterke partij. Hij behield heel de partij het overwicht en drukte langzaam maar zeker tot zijn tegenstander een kwaliteit moest offeren. Maar zelf dit bleek niet genoeg en Raf, in navolging van Afrim, duwde zijn pionnen en torens naar de achterste linies tot opgave volgde.

Het moment van de dag kwam uit de partij van Harald. Harald staat gekend voor zijn tijdsnood-avonturen maar vandaag had hij er weinig kans toe. Positiegewijs had zijn tegenstander een pion geofferd en kwam sterk opzetten. Tegen zet twintig (Harald: 8min-tegenstander:2,5min) was het tij gekeerd en stond Harald op het punt over te nemen. Zijn tegenstander zocht maar vond niets en ging uiteindelijk door zijn vlag.

Jan zat al van vroeg in de partij in de denk-tank tegen een aggressief systeem tegen zijn KID. Hoewel hij naar mening sterk onder druk stond,maar toen ik terugkwam stond hij, na wat KID-magie een kwal en een pion voor en stonden ze ongeveer gelijk in tijd (beide nog 12min). Jan bleef kalm en wikkelde goed af en toen ik vertrok stond hij een stuk en twee pionnen voor, dus (en hier komt een speculatie) 5-3!

Een mooie overwinning en er had nog meer in gezeten! Over twee weken een herhaling van deze prestatie!

Arvid

KBSK 3 -  Chesspirant 1 5-1

Met dank aan Robin voor de inspiratie : wat zou Marc Clevers van onze partijen zeggen … ?

Bord 6 : “moh joenge, t’is liek een blokkedoze ! Ken die joenge nie, wien es da … ?”. Marc, dat is onze superinvaller Frederik Mylle. En inderdaad, ’t leek een beetje alsof zijn tegenstander alles aan het dichtmetsen was. Geen probleem voor Frederik : pionnetje meesnoepen en verder gewoon de tegenstander zichzelf in de vernieling doen rijden. 1 – 0.

Bord 3 : “ne vulle teure. Ne VULLE TEURE ! Mo how !”. Ja, dat moet Robrecht ook gedacht hebben. Eens iets anders proberen zei ie, een ander variantje dan gewoon … Om een kwaliteit en pion achter te komen. Met euh … vage compensatie. Totdat de tegenstander zwaar de fout ingaat en een toren (gedekt door een gepend stuk) laat instaan. 2 – 0.

Bord 1 : “mo how wa veu keunepooters e je nu weer mee ? Twee pongs ! Hoe kan da nu remise zijn ? Joengene toch …”. Tja, noch ikzelf noch Lennart hebben hier een spektakelstuk gespeeld. Iets niet gezien in de opening, dan nog wat gemist, één à twee pionnen achter om dan zwart te laten trappen in een truuk. Stuk voor tegen drie pionnen, tactisch remise-aanbod – aangenomen. 2,5 – 0,5.

Bord 2 : “ja da’s stärk. Mo joenge, da’s echt wel stärk. En wa doe je na dadde ? Amo je kan hier toch een stuk meepahhen ? Aja … Anee … Ja joengene, da’s straf da !”. Robin ging ook creatief te werk, redelijk hectische ontwikkeling … maar dan plots toren + 2 pionnen geofferd tegen 2 stukken … En daarbij ook nog een ijzersterk loperpaar – een enorme mat-dreiging op de diagonaal h1-a8 en hij smeet er ff de bom Pxe3 !! op om compleet de tegenstander tureluut te spelen. 3,5  - 0,5.

Bord 4 : “amo gi bluf gi mo punten pahhen. Niet te doehn, niet te doehn !”. Ja, Joachim is écht wel sterkhouder met rustig, gezond, goed schaak. Deze keer pionnetje meegesnoept en rustig afgewerkt naar eindspel met één stuk elk en één pluspion voor ons. En piekfijn uitgetikt, meer valt daar niet over te zeggen. 4,5 – 0,5.

Bord 5 : “allé joenge wa doe gi hier nu allemoal ? ’t is precies weh een blokkedoeze !”. Nogal een goeie blokkendoos voor wit zelfs, maar de tegenstander verdedigde taai en Sander had blijkbaar schrik om af te gaan met een verkeerd offer want het zag er allemaal wel okee uit. Hij dacht de winnende eind-combinatie te hebben maar dat was helaas geforceerd remise … 5 – 1.

“Moh wa zie junder van plan ? Goje gulle kampioen spelen ? Mo how, wa moe we dan gon doehn ? Een ander lokaal zoehen ? Mojahojagiejaghojahajagoejie (enz.)”.

Chris, wat zijn wij van plan ?

Benny

KBSK 4 -  Veurne 1 4-0

Geef het maar toe, iemand zit met één of zelfs meerdere konijnepoten in zijn zak. Enkel op bord twee kwam onze speler nooit in de problemen. Op bord één, drie en vier zag het er na enkele uren spelen benard uit voor de Brugse ploeg.

Maar het kan verkeren. Daarvoor hoef je zelfs geen konijnepoot in je zak hebben zitten. Volgens sommige spirituele mediums is de gedachte alleen al voldoende om geluk af te dwingen. Op zondagmiddag konijn met pruimen eten kan dus geen kwaad?

Maar keren we even terug naar de realiteit. 

Eindspelstudies zijn voorlopig niet aan Sander Larsen besteed. Opnieuw dwong hij zijn tegenstander tot opgave na minder dan 20 zetten. Zijn recept: koningsaanval, koningsaanval, koningsaanval. Zelf de rokade uitstellen om de rokadestelling van de opponent onder vuur te nemen. Toch speelde hij vandaag uiteindelijk de lange rokade om met een extra toren de uiteengerafelde koningsstelling van Dave Harteel nog meer onder druk te zetten. Met succes. 

Op bord 3, tegen Frans Van Eert ging het bij mij van kwaad naar erger. Ik liet Frans te veel vrijheid op de koningsvleugel en zo kon hij met paard en dame mijn stelling ondermijnen. Wat al direct stukwinst en een paar pionnen opleverde. Gewoon verder op stukkenruil spelen en het eenvoudig afmaken in het eindspel vond hij maar niks. Met een mooie matvoering wilde hij het afmaken. Daarbij verbruikte hij wel veel tijd, en kon ik zelfs het mat nog afwenden. In hoge tijdnood ging Frans in de fout en op zet 29 kon ik met een tussenschaak de dame winnen. Toch diende ik nog een halfuur de concentratie te behouden om de oprukkende vrijpionnen te stoppen en de partij met een mooie mat te beeindigen. 

Op het vierde bord had ook Bart de handen vol met Aurele Lenoir. Ook hier had onze teamgenoot al een stuk minder op het bord staan en van enige compensatie was geen sprake. Of toch? Aurele had te veel oog voor het debacle dat zich afspeelde op het derde bord en omstreeks de vijfendertigste zet viel zijn vlag. Punt bij voor Bart. 

Op bord 1 speelde Sander een degelijke partij maar kon toch niet verhinderen dat Claudy Deknuydt de touwtjes stevig in handen hield. Wat resulteerde in een paar pluspionnen voor de tegenstander en een vervelende matdreiging. Pluspunt voor Sander: de vijandelijke koning stond nogal centraal opgesteld. Hier wist Sander handig gebruik van te maken. Met dame, toren en loper werd de koning opgejaagd en de opgave afgedwongen. 

Volgende ronde toch maar niet te veel hopen op die konijnepoot. Gewoon opnieuw met volle overgave ertegenaan, en als het donker wordt de punten tellen. 

Jonny

KBSK 5 -  Wachtebeke 3   4-0

KBSK 7 -  Veurne 2   1.5 -2.5

KBSK 6 -  KOSK 5   0-4