Op woensdag 28 en donderdag 29 december organiseerde de KBSK het kersttoernooi voor de jeugd 2011. Eindstanden staan online.
‘t Is weer voorbij. Eén ploeg die stijgt van vierde naar derde en geen enkele ploeg die zakt, al was dat laatste op het nippertje. Bedankt aan iedereen voor het fijne seizoen. En uit naam van die “iedereen” ook een grote dank u aan Chris voor het vele werk!
Borgerhout 1 - KBSK 1 5,5-2,5
Wat is dat toch in Borgerhout? Sinds mensenheugenis kunnen we tegen die ploeg gewoonweg niet scoren. Niet in de eerste ronde (vorig jaar) en niet in de laatste. Nu hadden we dit keer wel het excuus dat de elo-overmacht behoorlijk groot was, zij sterk en wij verzwakt doordat Linton op bord 2 een IM-norm probeerde te scoren.
Het eloverschil was op bord 1 het kleinst maar als je de theorie niet meer herinnert na 12 zetten in de Najdorf wordt dat toch problematisch. Gelukkig slaagde Docx er niet in om z’n lange denktijd in winnende varianten uit te drukken en ging hij voor zetherhaling. Toen ik richting analysezaal trok zag het er niettemin nog goed uit, veel gelijke stellingen, Freetje en Linton beter en Benny minder.
De volgende die eraan kwam was Linton. Die had zijn goede stelling na wat onnauwkeurigheden zien afbrokkelen, maar was blijven dromen dat zijn belachelijke loper op g3 ooit nog van pas zou komen. Juist op het moment dat het beest inderdaad mits een winnende combinatie de partij in zijn voordeel kon beslechten, besloot onze held een onbegrijpelijke grafzet te spelen. Jammer van de gemiste kansen, maar het gaf de anderen toch iets om zich aan op te trekken :p . Ondertussen had Benny verloren. Mijn geliefde Benko zo verkrachten, daar kom je niet mee weg! Ondanks de vele tactische bomen die in de stelling waren gekomen, slaagde zijn tegenstander er beter in om het bos te zien.
Op bord 4 had Stijn zijn best gedaan om wat leven in de stelling te brengen, helaas gaf Vedder de geofferde pion gewoon terug. Het was mij niet duidelijk wie er vervolgens nog op winst probeerde te spelen, ik vermoed zelfs dat ze het zelf niet goed wisten. Boris hield dan weer vlot stand tegen die andere Vedder, gewoon dames ruilen en stukken ontwikkelen, een kind kan de was doen. Terug wat hoop wanneer Verdwijn wint, een sterke partij. Simpel opgezet, scherp in de tactische fase en zo Nieto’s ass gekickt, en dat met de witjes!
Mr. Topscoorder baalde achteraf als een stekker, en terecht. Iets beter uit de opening gekomen, doch zich dan als een lammetje naar de slachtbank laten leiden. Wel uitstekend gespeeld van De Cock. Rest ons nog bord 8… Greetje speelde haar eerste partij in zowat 7 jaar. Ondanks oprechte zorgen van de pk ad interim, wist ze de loop der stukken nog, hetgeen voldoende is om het tot 20u vol te houden in eerste klasse. De frustratie begint bij de tegenstander al in de opening, Colle bah! De pluspion weggeven omdat de jongedame niet in 20 zetten zwicht, maar helaas brielt hij een minder eindspel nog in haar nadeel uit.
Tijd voor een kleine samenvatting van het seizoen:
In ieder geval wordt het volgend jaar niet zo moeilijk meer om beste Vlaamse ploeg te worden in eerste…
T-beau.
Zottegem 1 - KBSK 2 4-4
(nvdr: normaal verbeter ik de spelfouten die in het oog springen, maar deze keer laat ik ze staan. Zo kan iedereen mee genieten van de biergeur…)
Het was tegen Zottegem, die gehuistvest waren te gotveerdegem (wat redelijk goed bereikbaar was in tegenstelling tot de verwachtingen).
Conclusie
KGSRL Gent 7 - KBSK 3 3-1
De laatste ronde was maar een formaliteit. Over de partijen is niet veel te zeggen:
De 3e ploeg was vooraf getipt als promotiekandidaat, maar we hebben het vooral aan onszelf te wijten dat er helemaal niets van in huis is gekomen. Wat minder te vermijden misstappen en het had er misschien ingezeten. We stonden op 2 ronden van het einde nog op de 2e plaats, maar zware nederlagen in de laatste rondes doet ons terug naar de 4e plaats tuimelen.
Alle vier sterkhouders scoorden het hele seizoen onder de verwachtingen:
In totaal speelden 12 spelers voor de 3e ploeg. Dat is toch net iets te veel om een goed ploeggevoel te onderhouden. Alle invallers, vooral François, Koen en Chris (met 100%), deden echter voltreffelijk wat er van hen gehoopt werd - al was het maar als bordvulling of chauffeur.
Al bij al alweer een seizoen van “de kampioenenploeg” om snel te vergeten. Enkelen zullen volgend jaar dankzij Filips ploeg in 3e spelen, maar het is maar de vraag of ze dat wel verdienen - mezelf voorop. Met Roeselare kreeg de reeks echter zeker de verdiende overwinnaar. Proficiat aan Martijn, Yves, Kris en Bert. Tot volgend jaar in 3e!
Belangrijker was echter om in de gezellige Gentse club de titel van Filip (en anderen) te vieren - Ivan kende een goed restaurant met ribbetjes à volonté : Chris, Ivan, Filip, Dany en mezelf keken er al naar uit.
Al snel met Ivan aan de bar, zag ik geleidelijk ook de Gentse spelers zatter worden - ook zij hadden hier en daar iets te vieren met een flesje champagne/schuimwijn en broodje. Toch heel iets anders dan onze voorlaatste ronde in de Scandic!
Eén voor één kwamen onze spelers naar beneden - meestal met slecht resultaat. Jammer genoeg kon Filips ploeg, wegens de versterkte tegenstander, onze andere ploeg in 4e niet helpen, maar ‘s avonds hoorden we gelukkig dat het hen op eigen houtje (net) lukte.
Consternatie rond 19u … Filips pintje smaakte niet en hij ging ziek met Dirk naar huis - toen waren we nog met 4.
Eindelijk had ook Dany als laatste gedaan. Toen hij remise voorstelde vroeg de tegenstander hoeveel elo hij had. “Is dat dan van belang?” sneerde Dany hem in zijn gekende wijze toe. Dat hij een heel goede partij speelde werd later duidelijk toen de tegenstander bij ons aan de bar hem op 1950 schattte.
Na nog enkele rondjes verbroederen in een veel te warm lokaal werd het eindelijk tijd om de ribbetjes te eten - “Jullie weten toch dat het restaurant om 23u sluit!”. Secretaresse Ivan had al verschillende keren gebeld, maar ze namen - zijn nummer kennende - niet op. Toen we aan de deur kwamen werd duidelijk waarom: de ploms waren gesprongen en de zaak moest sluiten.
Ivan snuisterde door de kaartjes in z’n portefeuille naar ribbetjes-restaurants - op Chris z’n kaartjes stonden vooral kabberdoesjes - misschien iets voor later op de avond. Door nachtelijk Gent dwalend ontmoetten we echter een goede ziel die om de hoek een locatie wist. Met nog maar eens een Westmalse trippel en Duvel voor onze neus en luidruchtig de klanten storend, lieten we ons de vlezige ribbetjes goed smaken. Ik weet al waar ik volgend jaar de laatste ronde heen wil. En de zwarte schone heeft daar weinig mee te maken…
De trams in Gent waren omgeleid door werkzaamheden - “Als je de werken volgt, kom je aan de Scheepsdale brug” zei Filip eerder op de dag - en we hadden dus nog een wandeling naar ‘t station voor de boeg. Na ongeveer een kwartiertje stappen - “Is het nog ver grote Smurf?” - passeerden de trams echter ook à volonté… Dany wou zich op de sporen gooien, maar de anderen waren wat te traag. ‘t Was ook nog maar slechts een kwartiertje stappen, dus dat kwam wel in orde. Twee kwartiertjes later kwamen we een kwartiertje te vroeg aan op het station… Tijd genoeg om nogmaals een laatste glas in Gent te drinken.
Omdat Ivans voeten hem parten begon te spelen, werd er in Brugge snel afscheid genomen - we hadden onze 12u slaap ook nog nodig natuurlijk.
Al bij al is schaken toch een leuke sport…
Robrecht
Zottegem 3 - KBSK 4 1-3
Dendermonde 1 - KBSK 5 2-2
Onze opponent van vandaag “’t Ros Dendermonde” heeft zijn thuishaven in “Cafe ’t Peirt”. In de rustige en ruime bovenzaal konden we ons opmaken voor het laatste treffen van het seizoen. We hadden minstens een gelijkspel nodig om alle degradatiegevaar te ontlopen zonder te moeten rekenen op puntenverlies van onze rechtstreekse concurrenten.
Onze ploeg was licht gewijzigd. Nicholas kon niet spelen en met de examens voor de deur raakten de mogelijke vervangers stilaan uitgeput. In extremis werd Jacques Bylé bereid gevonden om de verplaatsing naar Dendermonde te maken, waarvoor dank. Toch al een forfait vermeden.
‘t Ros had al een sterk seizoen achter de rug en stond op een gedeelde tweede plaats in de stand. De titel was al wel buiten bereik, een miniem voordeel voor ons. Al kwamen onze tegenstanders niet verzwakt aan het bord. Met een gemiddelde elo van 1836 tegen 1665 waren zij duidelijk favoriet.
Steven gaf andermaal het goede voorbeeld. Hij won vlot een pion in de opening en zijn tegenstander kwam niet meer weg onder de aanvalslust van onze jongste speler.
Na een moeilijke start, 4 verliespartijen, kon Steven zijn seizoen mooi afsluiten met drie overwinningen op rij en een totaalscore van 5 op 11.
Op het tweede bord was mijn tegenstander iets te vroeg de in de aanval gegaan. Zijn damevleugel was nog niet volledig ontplooid en dat werd hem fataal. Ik mocht overnemen en een winnende koningsaanval lanceren.
Deze keer geen snelle remise aanvaard, en het loonde. Meteen waren we ook zeker van behoud in vierde afdeling. Ik had 11 rondes nodig om tot een score van 5,5 te komen. Vijf remises, dat is meer dan onze drie jeugdspelers samen.
Vandaag was een tegenstander van +2100 elo te sterk voor Sander. Een logische nederlaag. Ondanks de sterke tegenstand op het eerste bord scoorde Sander 5,5 op 8 dit seizoen.
Jacques was als laatste klaar in Dendermonde. Hij kon de nederlaag niet ontlopen maar dank zij zijn aanwezigheid verdienden we toch de helft van de matchpunten.
Nicholas was er vandaag niet bij maar kan over het ganse seizoen terugblikken op een mooie score van 5,5 op 9.
De ganse ploeg kan terugblikken op een geslaagd seizoen. Na een optimistische start, een gelijkspel tegen onze zesde ploeg, volgden een paar nederlagen. Als een van de zwakste ploegen in de reeks kwam de degradatie dichtbij. Met een sterke eindsprint konden we het behoud verzekeren.
KGSRL Gent 8 - KBSK 6 3-1
Chesspirant 2 - KBSK 7 1,5-2,5
Tielt 2 - KBSK 8 2-2